آدمي كه اين بختشه
بذار بگه كه وقتشه
يه دلبري دارم عزيز
اين دل من پاتختشه
ناي دل خسته من
هواي نينوا داره
كبوتر سينه فقط
هواي كربلا داره
شب هم شب ، عاشقونه
هي مي خونم حسين ، حسين
يادم نمي ره تا به ابد
شباي بين و الحرمين
يادش بخير
مي سوختم از عمق وجود
شش گوشه قشنگ تو
هر كي ديده اينو ميگه
راهم بده بيام آقام
تو حرمت يه بار ديگه
قربون اون صحن و سرات
اين دل من تنگ برات
تمام آرزوم اينه
از همه جا رونده منم
اونيكه جامونده منم
اوني كه بال و پرش و عشق تو سوزونده ، منم
نون و نمك خردت ، منم
ارباب ، زمين خوردت منم
عشقي ، بذار عشقي بگم
يار قسم خوردت منم
مثل تموم شهدا
به كام من قدم بذار
شاه شهيد كربلا
مقام منو بردي بالا
به اين خاطر ديونتم
رونق بازار خدا
اهل يقينم ميكني
كافر دينم ميكني
مثل همون خال سياه
كوچه نشينم ميكني
دلي كه عاشق نميشه
هر دلي بد نيست هميشه
يه روز دل سنگ منم
سفر جاي حرم ميشه